Ένας από τους λόγους που λατρεύω το Internet είναι γι αυτό το άμεσο που σου προσφέρει με τους καλλιτέχνες που αγαπάς. Κι αυτούς που θα αγαπήσεις στο μέλλον.
Αυτό το contact που προκύπτει μέσα από τα social media και τα μουσικά sites είναι αυτό που έλλειπε από τη σχέση μου με τη μουσική τα χρόνια πριν το Internet, αν και 12 χρόνια μετά, έχω την αίσθηση πως δεν υπήρξε ποτέ αυτή η εποχή.

Κάπως έτσι γνώρισα και τους Fire On Dawson.
Ένα συγκρότημα από τη Γερμανία, αλλά πολυεθνικής και πολυφυλετικής φύσεως μιας και η καταγωγή των μελών είναι από Ινδία, Χιλή και φυσικά τη Γερμανία.
Αν και υπάρχει από το 2005, πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε το debut album του με τίτλο «Prognative». Ευφυής τίτλος που αυτοπροσδιορίζει τη μουσική οντότητα της μπάντας. Progressive. Alternative. Rock.
Μεστές μελωδίες, νευρικές κιθάρες, δυνατά φωνητικά και εναλλαγή ύφους, κρατούν το ενδιαφέρον σου καθ’ όλη τη διάρκεια αυτού του δεμένου album.
Αν ήχος τους θα σου θυμήσει κάτι από Korn, Seether, Incubus, Staind, κλπ. ίσως να μην είναι και τόσο τυχαίο μιας και ο ίδιος άνθρωπος έκανε το mastering κι αυτός δεν είναι άλλος από τον Stephen Marsh.
Αλλά αυτό που, αυθόρμητα, σκέφτηκα με το που τους άκουσα ήταν οι Metallica. Για μια στιγμή και τους Pearl Jam. Σε κάποια σημεία η ομοιότητα είναι αρκετά εμφανής, χωρίς να καταντά γελοία.

Ένα πολύ μεγάλο συν τους είναι ότι δίνουν δωρεάν το album τους για να το ακούσεις και να το κατεβάσεις, αν θες.

Το τραγούδι που, όλο το καλοκαίρι, όποτε περνά από τον player μου, παίζει στο repeat είναι το «Won By One» και τα ηχεία μου, παρ’ όλη την ένταση, δεν έχουν δυσανασχετήσει ακόμα.
Ελπίζω το ίδιο να ισχύει και για τους γείτονες…

Και απόψε μου κάνει παρέα το «Stuck In Infinity» με τέρμα την ένταση, στην προσπάθειά μου να καλύψω τις μουσικές επιλογές του Πόντιου γείτονα που έχει μερακλώσει.

http://www.fireondawson.com

http://www.myspace.com/fireondawson

http://www.last.fm/music/Fire+On+Dawson

http://www.facebook.com/fireondawson

http://twitter.com/fireondawson

http://www.youtube.com/user/fireondawson

Καλή ακρόαση!

Τί θέλει ένας άνθρωπος για να νιώσει ευτυχισμένος ρε παιδί μου; Απλά πράγματα.
Μικρές όμορφες εκπλήξεις μέσα στην καθημερινότητά του.
Έτσι, από το πουθενά να συμβαίνουν πράγματα που θα αυξάνουν τη σεροτονίνη στο αίμα.

Όπως πριν από λίγη ώρα συνέβη η σπουδαία ανακάλυψη του πιο υπερτέλειου plugin (extension, add-on, whatevah) που έχω συναντήσει ποτέ για browser. Εντάξει, είναι και το ότι εδώ και 5-6 χρόνια είμαι μεγάλη fan του last.fm, αλλά ποτέ δεν είναι αργά να γίνει κανείς.

Μιλάμε για τον Chrome Music. Ένας player ενσωματωμένος ως extension στον browser σου, ο οποίος σου επιτρέπει να ακούς μουσική από το last.fm. Δωρεάν.
Αλλά όχι μόνο.
Μπορείς να ακούς ό,τι κομμάτι εσύ θέλεις. Να ακούσεις τις λίστες σου, τα tags σου, καλλιτέχνες, αυτά που ακούνε οι φίλοι σου ή άλλοι χρήστες, να κάνεις pause και να συνεχίσεις αργότερα, να βάλεις σε repeat/shuffle mode, backward/forward, να προσθέσεις αυτό που ακούς στα loved tracks.
Όλα αυτά με την προϋπόθεση να υπάρχουν στη βάση του site.
Σα να ακούς τη δική σου μουσική από το δικό σου player.
Και φυσικά κάνει scrobble στο profile σου ό,τι ακούς, εάν το θέλεις.

Το, ας πούμε, μείον του είναι πως είναι μόνο για τον Chrome (ή τουλάχιστον εγώ δεν το βρήκα για άλλον), αλλά μπρος στο μεγαλείο του, δεν με πειράζει. Καθόλου όμως.

Σας αφήνω όμως για να απολαύσω Madrugada όπου ελλείψει υλικού στον HDD είχα καιρό να τους ακούσω. Ποιός ακούει audio CDs πιά;

Thank you Chrome Music!

Μεταξύ άλλων, η Βαλτιμόρη των Ην. Πολιτειών είναι γνωστή διότι εκεί κείτεται ο πρίγκιπας της μακάβριας ποίησης και συγγραφής, Edgar Allan Poe.
Δεν θα σας μιλήσω γι αυτόν όμως σε τούτο εδώ το post, αλλά για ένα συγκρότημα που η καταγωγή του είναι η ίδια.
Οι Mayan Factor είναι μια μπάντα που με μόλις 2 albums στο ενεργητικό της [In Lake 'ch (2003) και 44 (2005)], όχι μόνο αποσπά την προσοχή σου, αλλά κερδίζει επάξια τον σεβασμό σου σαν ακροατή.
Μπορεί να μην ταυτιστείς με το σύνολο των ήχων και του ύφους που υιοθετούν από τραγούδι σε τραγούδι και από το ένα album στο άλλο, αλλά το σίγουρο είναι πως θα εκτιμήσεις την αρτιότητά τους, και θα αναγνωρίσεις τη λαχτάρα τους να σε εκπλήξουν, να σου προκαλέσουν θαυμασμό και περιέργεια για τη συνέχεια.
Με δύο albums μόνο υπηρέτησαν με θέρμη την Progressive/Alternative/Indie Rock, όσο άλλοι δεν το έκαναν με ολάκερη δισκογραφία.
Κρίμα που έχουν περάσει πέντε χρόνια χωρίς μουσικά ίχνη τους.

Το τραγούδι που επέλεξα για να σας τους παρουσιάσω λέγεται «Warflower» που μιλά για τη ματαιότητα και την σκληρή πραγματικότητα του πολέμου και των ανθρώπων που διψούν για αίμα, και αν είσαι fan του είδους, σου εγγυώμαι πως θα είναι ο νέος σου έρωτας, κι ας είναι από ένα album που στην πλάτη του έχει εφτά ολόκληρα χρόνια.

[...]
Hate seems always following
Can’t tell if I should just run or hide
Some people hold onto their misery
A token of their lives
Painted faces, warlike, they march on
Feel the end near, blinding and screaming
For blood they’d do anything.
[...]

http://www.myspace.com/themayanfactor

Tune your Heart to the Heart of The Mayan Factor

Πριν από λίγο καιρό είδα μια ταινία του Chan-wook Park, ξέρετε, σκηνοθέτης της πολύ μεγάλης ταινίας, Oldboy (2003).
Η ιστορία ενός ιερέα που έγινε βαμπίρ από λάθος ενώ συμμετείχε σε κάποιο ιατρικό project για την ανακάλυψη εμβολίου κατά ενός θανατηφόρου ιού.
Thirst (2009), ο τίτλος της. Κι εδώ ένα trailer.

Σαν ταινία, αν και δεν είναι καθόλου άσχημη, νομίζω πως δεν με ενθουσίασε όσο περίμενα (7/10). Δύο πράγματα μου έμειναν όμως.
Οι ερωτικές σκηνές της και μια προσευχή…

«Είσακουσε τα παρακάτω στο όνομα του Ιησού Χριστού.
Όπως ο λεπρός που σαπίζει στη σάρκα, κάνε να με αποφεύγουν όλοι.
Όπως ο ανάπηρος δίχως άκρα, ας μην κινούνται τα μέλη μου.
Αφαίρεσε τα μάγουλά μου, έτσι ώστε να μην κυλήσουν τα δάκρυά μου.
Θρυμμάτισε τα χείλη και τη γλώσσα μου, να μην μπορώ να αμαρτήσω μ’ αυτά.
Βγάλε μου τα νύχια, να μην μπορώ να πιάσω τίποτα.
Λύγισε τους ώμους και την πλάτη μου, ώστε να μην μπορώ να κουβαλήσω τίποτα.
Όπως ένας άντρας με όγκο στο κεφάλι, στέρησέ μου την κρίση.
Αφάνισε το σώμα μου, όρκισέ το στην αγνότητα.
Άσε με χωρίς περηφάνια, και κάνε με να ζήσω στη ντροπή.
Κάνε να μην προσεύχεται για μένα κανείς.
Μα μόνο η χάρη του Κυρίου Ιησού Χριστού, να με ελεήσει.»

Προχτές έφτιαξα για 1η φορά πορτοκαλόπιτα και ενθουσιάστηκα! Πανεύκολο και νοστιμότατο γλυκό.
Για την ακρίβεια το φτιάξαμε μαζί με τον @Dreamwall όπου μου έδωσε και τη συνταγή της μαμάς του, της κας Χρύσας.
Σπουδαία μαγείρισσα!

Μου θύμησε κάτι μεταξύ γαλακτομπούρεκου, ρεβανί (ή ραβανί;) και ενώ ψηνόταν, μελομακάρονα!
Νομίζω πως θα ταίριαζε να συνοδευτεί και με παγωτό.

Έχουμε και λέμε λοιπόν… Συγκεντρώνουμε τα υλικά μας τα οποία είναι:

Για την κρέμα:

• 1 πακέτο φύλλο κρούστας (500 γρ.)
• 1 κεσεδάκι γιαουρτι (200 γρ)
• 5 αυγά
• 1 ποτήρι καλαμποκέλαιο (ή σπορέλαιο)
• ½ ποτήρι ζάχαρη
• 1 φακελάκι μπέϊκιν πάουντερ
• 3-4 μέτρια πορτοκάλια (ξύσμα και χυμό)
• 2 βανίλιες (προαιρετικά)

Για το σιρόπι:

• 1 ποτήρι χυμό πορτοκάλι
• 2 ποτήρια νερό
• 2 ποτήρια ζάχαρη
• 1 ξυλακι κανέλλας

σσ: Το ποτήρι που χρησιμοποίησα για μέτρηση ήταν 200 ml.

Αφού είμαστε έτοιμοι, προχωράμε για την παρασκευή του γλυκού μας.

Για την κρέμα:

1. Ετοιμάζουμε το ξύσμα των πορτοκαλιών και τα στύβουμε.
2. Βάζουμε σε ένα μπολ το λάδι με τη ζάχαρη και τα χτυπάμε καλά με σύρμα ή με μίξερ μέχρι να λιώσει η ζάχαρη.
3. Στη συνέχεια ρίχνουμε το γιαούρτι (εγώ προτίμησα 2% στραγγιστό) και το μπέϊκιν πάουντερ.
4. Τέλος προσθέτουμε στην κρέμα και το ξύσμα και το χυμό και συνεχίζουμε να ανακατέβουμε μέχρι να γίνει ομοιόμορφη.
5. Σε ένα κάπως μεγάλο μπολ που θα χωράει τα φύλλα και την κρέμα, βάζουμε τα φύλλα αφού τα κόψουμε με το χέρι 1-1 σε κομματάκια.
6. Ρίχνουμε πάνω τους την κρέμα που ετοιμάσαμε και το ανακατέβουμε καλά.
7. Τα ρίχνουμε σε βουτυρωμένο ταψί και ψήνουμε περίπου 40′ στους 180-200 βαθμούς, ανάλογα το φούρνο μέχρι να ροδοκοκκινίσει πάνω και κάτω.

Για το σιρόπι:

1. Βράζουμε το νερό με το ξυλάκι της κανέλλας μέχρι να πάρει χρώμα και άρωμα το νερό. Βγάζουμε την κανέλλα.
2. Ρίχνουμε τη ζάχαρη και ανακατέβουμε.
3. Τέλος ρίχνουμε το χυμό πορτοκαλιού.
4. Μόλις αρχίζει να βράζει το αφήνουμε 5′ ακόμα.

Ρίχνουμε ζεστό το σιρόπι, αφού έχει κρυώσει το γλυκό μας. Τρώγεται και κρύο και ζεστό, αναλόγως τα γούστα.

Έτοιμη η πορτοκαλόπιτά μας! Καλή σας όρεξη!