Δεν την ήξερα αν και το επίθετό της μου φάνηκε σαν από κάπου να το ήξερα…
Κάτι άλλο έψαχνα κι εντελώς τυχαία έπεσα πάνω στο site της.

Με το που άκουσα/είδα το ‘Drowned‘, εξεπλάγην! Περίμενα ο,τιδήποτε άλλο εκτός από αυτό που άκουσα και είδα!
Μια παρουσία ερωτική με μια φωνή που αμέσως μ’ έκανε ν’αναρωτηθώ γιατί να μην την έχω ακούσει νωρίτερα, γιατί να μην ξέρω αυτό το όνομα συνειδητά.
Η μουσική περιπλανιόταν γύρω από την jazz με πολλές ευαίσθητες νότες να σε μελαγχολούν γλυκά θυμίζοντάς σου καλοκαίρι.
Το πιάνο συνόδευε αρμονικά την φωνή αυτή που η δύναμή της δεν κρυβόταν, τόσο απάλη συνύπαρξη, μέχρι που ο ήχος της ηλεκτρικής κιθάρας ανέβαζε το σασπένς.
Δεν σε άφηνε να βαρεθείς…

Προς στιγμήν μου έφερε στο μυαλό την Shirley Bassey και την Mina.
Μετά όμως παρατηρόντας την καλύτερα, η εικόνα της Sarah-Jane Morris πλησίασε περισσότερο σε αυτό που έβλεπα και άκουγα.

Μην παραλείψετε ν’ ακούσετε και τα «Je t’ appelle» & «Παράδεισος».
Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα υπάρξουν αυτάκια που δεν θα ηδονιστούν στον ήχο τους…

Αυτό που με κάνει να νιώθω «κάπως» είναι πως είναι Ελληνίδα! Από την Θεσσαλονίκη πιο συγκεκριμένα.
Και για πολλοστή φορά αναρωτιέμαι και συνάμα πικραίνομαι, συνειδητοποιόντας ότι τέτοιες φωνές δεν παίρνουν την έκταση που τους αρμόζει και που τους αξίζει…

Δηλαδή… έπρεπε να ψάξω στο Google με string «Παιχνίδι Θανάτου» (τίτλος ενός άλλου, άσχετου τραγουδιού) για να πέσω στο site της;

http://www.natassamare.com
Στο section ‘video – μουσική’ θα βρείτε τα videos. Είναι μικρά σε μέγεθος (1,5 – 2,5 mb). Τα audios δεν κατάφερα να τα κατεβάσω…

Archive – Fuck U‘

Παιδιά… Τί κολλημα αυτό το τραγούδι; Τί να πω γι αυτό;
Δεν χρειάζονται, νομίζω, λόγια για τους Archive.

‘Archive – Waste‘

Ξεκίνημα που σε παραπλανεί. Αργό…
Από το 4:07” όμως… Τί γύρισμα κάνει το άτιμο; Νιώθεις τον ήχο να σε καθηλώνει! @_@
(Μου βγάζει ένα πολύ ερωτικό feeling σε αυτό το γύρισμα…)

Δυνατά τραγουδάκια με πολλά γυρίσματα που χαρακτιρίζουν τους Archive.
Μην παραλείψετε να τ’ ακούσετε!

Και τα 2 είναι από το νέο album τους, ‘Noise‘.

Σήμερα θα προτείνω ένα παλιό… Πολύ παλιό ελληνικό τραγουδάκι που είχα να το ακούσω χρόνια.

‘Oldies but Goodies‘ λέγεται η συλλογή όπου περιέχει το τραγούδι με τίτλο ‘Γιεζαέλ‘ από τους Daltons.

Ο ήχος του τόσο γλυκός και χαρούμενος αλλά που στο καλό κρύβει την μελαγχολία του και με μελαγχολεί εμένα, δεν έχω καταλάβει…
Ξεκίνημα με μια κιθάρα που θυμίζει καλοκαιράκι σε παραλία με παρέα…
Ααααχ…

Νομίζω πως αν κυκλοφορούσε σήμερα, θα ήταν μεγάλη επιτυχία.

Πριν 2 χρόνια περίπου, εντελώς τυχαία, ανακάλυψα ένα Σουηδικό rock/electronica group, που δεν με άφησε καθόλου ασυγκίνητη.
Confessions Of A Star, λέγονται.
Δεν έχει τύχει να τους ακούσω πουθενά.
Αξίζουν τον κόπο να τους ρίξετε μια ματιά, νομίζω.

Αυτά που ξεχώρισα εξ αρχής είναι και η σημερινή πρόταση.

1. ‘Back Again‘ .: κατεβάστε το FREE από εδώ :.
2. ‘No One But Someone‘ .: κατεβάστε το FREE από εδώ :.

Από το site τους, μπορείτε να κατεβάσετε 19 ολόκληρα τραγούδια τους.

www.ConfessionsOfAStar.com