Τί θέλει ένας άνθρωπος για να νιώσει ευτυχισμένος ρε παιδί μου; Απλά πράγματα.
Μικρές όμορφες εκπλήξεις μέσα στην καθημερινότητά του.
Έτσι, από το πουθενά να συμβαίνουν πράγματα που θα αυξάνουν τη σεροτονίνη στο αίμα.

Όπως πριν από λίγη ώρα συνέβη η σπουδαία ανακάλυψη του πιο υπερτέλειου plugin (extension, add-on, whatevah) που έχω συναντήσει ποτέ για browser. Εντάξει, είναι και το ότι εδώ και 5-6 χρόνια είμαι μεγάλη fan του last.fm, αλλά ποτέ δεν είναι αργά να γίνει κανείς.

Μιλάμε για τον Chrome Music. Ένας player ενσωματωμένος ως extension στον browser σου, ο οποίος σου επιτρέπει να ακούς μουσική από το last.fm. Δωρεάν.
Αλλά όχι μόνο.
Μπορείς να ακούς ό,τι κομμάτι εσύ θέλεις. Να ακούσεις τις λίστες σου, τα tags σου, καλλιτέχνες, αυτά που ακούνε οι φίλοι σου ή άλλοι χρήστες, να κάνεις pause και να συνεχίσεις αργότερα, να βάλεις σε repeat/shuffle mode, backward/forward, να προσθέσεις αυτό που ακούς στα loved tracks.
Όλα αυτά με την προϋπόθεση να υπάρχουν στη βάση του site.
Σα να ακούς τη δική σου μουσική από το δικό σου player.
Και φυσικά κάνει scrobble στο profile σου ό,τι ακούς, εάν το θέλεις.

Το, ας πούμε, μείον του είναι πως είναι μόνο για τον Chrome (ή τουλάχιστον εγώ δεν το βρήκα για άλλον), αλλά μπρος στο μεγαλείο του, δεν με πειράζει. Καθόλου όμως.

Σας αφήνω όμως για να απολαύσω Madrugada όπου ελλείψει υλικού στον HDD είχα καιρό να τους ακούσω. Ποιός ακούει audio CDs πιά;

Thank you Chrome Music!

Αθήνα 12-01-2010

Προς
ΕΡΤ ΑΕ
Υπ` όψη ΔΣ.

Κοιν. Κ.Πάνο Λουκάκο
Εντεταλμένο σύμβουλο και υπεύθυνο για θέματα ψηφιακής

Αγαπητοί κύριοι,

όπως γνωρίζετε, στις 31-12-2009 έληξε η προθεσμία κατά την οποία η ΕΡΤ ΑΕ όφειλε να εξοφλήσει τις οφειλές που προκύπτουν από τις μεταξύ μας υπογεγραμμένες συμβάσεις, για την παραγωγή τηλεοπτικού προγράμματος για ΑμεΑ.

Δυστυχώς έως και σήμερα και ενώ έχουμε εκπληρώσει όλες τις συμβατικές μας υποχρεώσεις, δεν έχουμε εισπράξει ούτε ένα ευρώ από το σύνολο των χρημάτων που μας οφείλονται. Επιπροσθέτως η υπεύθυνη οικονομικών υπηρεσιών κα. Δ. Φακλή μας ενημέρωσε ότι η ΕΡΤ δεν μπορεί να μας πληρώσει από ίδιους πόρους διότι τότε δεν θα εισπράξει τα χρήματα από τον φορέα χρηματοδότησης και αυτά θα χαθούν.

Όλα αυτά τα χρόνια, οι περισσότεροι από εμάς έχουμε συνεργαστεί αρμονικά με την ΕΡΤ παραδίδοντας εκατοντάδες ώρες τηλεοπτικού προγράμματος, στηρίζοντας με κάθε τρόπο την Δημόσια τηλεόραση. Δυστυχώς σήμερα, με αφορμή την μη έγκαιρη εξόφληση μας, δημιουργούνται τεράστια και δισεπίλυτα οικονομικά προβλήματα που απειλούν την επαγγελματική μας υπόσταση, τις σχέσεις μας με τους συνεργάτες και πολύ περισσότερο τις υποχρεώσεις μας προς το Δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία. Αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν χρήματα για να πληρωθεί έως τις 20/01/2010 το τεράστιο ποσό που αφορά ΦΠΑ, ΦΜΥ και εισφορές στο ΙΚΑ.

Στο διάστημα υλοποίησης αυτών των παραγωγών, αρκετοί από εμάς αναγκασθήκαμε να δανειστούμε με επαχθείς όρους, να βάλουμε υποθήκες τα σπίτια μας, να ζητήσουμε πίστωση από συνεργάτες και προμηθευτές, βασιζόμενοι στην μεταξύ μας σύμβαση και στην ρητή διαβεβαίωση ότι θα έχουμε εξοφληθεί το αργότερο έως 31-12-2009.

Αγαπητά μέλη του ΔΣ της ΕΡΤ ΑΕ, επειδή βρισκόμαστε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση θα θέλαμε να μας ενημερώσετε εγγράφως εντός 3 ημερών για τις προθέσεις της εταιρείας σχετικά με τον χρόνο και τον τρόπο πληρωμής των ανειλημμένων υποχρεώσεών της προς εμάς.

Με λύπη μας σας ενημερώνουμε ότι μετά την λήξη της ανωτέρω προθεσμίας θα αναγκαστούμε να ασκήσουμε κάθε νόμιμο δικαίωμά μας για να διασφαλίσουμε τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεών μας.

Λίστα παραγωγών προγραμμάτων της ψηφιακής τηλεόρασης

Ένα θαυμάσιο κείμενο έναντι των απελπισμένων κραυγών όλων όσων (δισκογραφικές, άπληστοι, ατάλαντοι και μη, μουσικοί) διαπιστώνουν πως το κοινό ωριμάζει και αναζητά μια νέα μορφή σχέσης μεταξύ μουσικού/κοινού απαλλαγμένο από την αισχροκέρδεια εν όνοματι της τέχνης, από έναν καταξιωμένο μουσικό με πολλές επιτυχίες στο χώρο της διαφήμισης, και όχι μόνο, Γιάννη Κύρη.

Διάβασα σήμερα σε ένα περιοδικό τεχνολογίας(συγκεκριμένα στο PCMagazine) κάτι που με προβλημάτισε θετικά. (δείτε το)
Εγινε στην Αγγλία μια έρευνα μεταξύ ιντερνετάκηδων από 15-50 ετών. Η έρευνα αυτή αποδεικνύει πως όσοι κατεβάζουν μετά μανίας μουσική είναι καλύτεροι πελάτες της μουσικής από αυτούς που δεν ασχολούνται με το “σπορ”. Συγκεκριμένα οι κατεβάζοντες πληρώνουν κατά μέσο όρο 90 ευρώ το χρόνο για αγορές δίσκων ενώ οι “καθαροί” απλά δεν πολυασχολούνται με τη μουσική και επενδύουν κατά μέσο όρο ελάχιστα ευρώ.
Εψαξα και βρήκα και άλλο παρεμφερές άρθρο σε ένα blog στο internet.
Στη συνέχεια βρήκα ένα σωρό άλλες έρευνες που μπορείτε και σεις να τις ανακαλύψετε σχετικά εύκολα.
Κοινός παρονομαστής: Μήπως η “πειρατεία” είναι η εύκολη μάγισσα που κυνηγάμε?

Εχω κάνει και ‘γω πολλές έρευνες. Εχω κατασταλάξει πως όποιος “γουστάρει” να ανακαλύψει καινούργια ακούσματα και ψάχνει με μανία, εμείς τον λέμε “πειρατή”, κι όποιος αδιαφορεί για τη μουσική και ψάχνει άλλα πράγματα (πχ. τσόντες) θεωρείται “νόμιμος”.
Δεν βλέπουμε το προφανές:
Ο “πειρατής” επι τέλους βρήκε τρόπο να παρακάμψει τα στημένα playlists των ραδιοφώνων και τις πανάκριβες άχρηστες βιτρίνες με τα “σουξέ” της συμφοράς.

Επι τέλους βρήκε τρόπο να ΨΑΞΕΙ. Να επιλέξει, …..και γιατί όχι, να αγοράσει αν κάτι αξίζει πραγματικά.

Μέχρι τώρα θεωρούσα το κυνήγι της “πειρατείας” στενοκεφαλιά, σιγά-σιγά θα αναθεωρήσω και θα αρχίσω να πιστεύω πως είναι ύποπτο. Κάτι σαν το κυνήγι της “τρομοκρατίας”.
Ολοι ξέρουμε ποιόν βολεύει η διατήρηση του φόβου της τρομοκρατίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Εδώ στο θέμα μας, ποιόν άραγε βολεύει η διόγκωση του “δήθεν” προβλήματος της πειρατείας?
Τους δημιουργούς? Δεν νομίζω.
Τις δισκογραφικές? Μάλλον.

Δημιουργοί δεν θα πάψουν να υπάρχουν όσο υπάρχουν άνθρωποι. Υπήρχαν και πριν τις δισκογραφικές. Οι γνήσιοι δημιουργοί δεν έχουν να φοβούνται τίποτε!!!

Οι δισκογραφικές έκαναν τον κύκλο τους και το ξέρουν. Σε πολλές περιπτώσεις βοήθησαν, δεν θέλω να είμαι άδικος. Και βοήθησαν ΠΟΛΥ την προώθηση αξιόλογης μουσικής.
Ομως η κρίση χτύπησε την πόρτα τους. Και άρχισε η συρρίκνωση και η γκρίνια.
Ψάχνουν απεγνωσμένα τρόπους να τα πάρουν από αλλού. Από που?
Από χαράτσια που μεθοδεύουν.
Και ρωτάω και ξαναρωτάω μέχρι να πάρω απάντηση. Πώς θα μοιράσουν τα ποσά αυτά στους καημένους τους δημιουργούς?
Μέχρι σήμερα (υποτίθεται) πως κάτι ψίχουλα τα δίνουν βάσει πωλήσεων. Αυτό έχει κάποια ψιλοστοιχεία διαφάνειας.
Το χαράτσι (είτε από ποινές, είτε από επιβάρυνση άγραφων cds, είτε από τους συνδρομητες των ISPs, είτε από τις κινητές τηλεφωνίες) πώς θα το μοιράζουν?

[...]

Η συνέχεια στο musicunites.gr.

Πολύ γνωστός μεν, κλασικός δε…

Υπάρχουν πέντε σπίτια πέντε διαφορετικών χρωμάτων.
Σε κάθε σπίτι ζει ένας άνθρωπος διαφορετικής εθνικότητας.
Οι πέντε ιδιοκτήτες πίνουν ένα συγκεκριμένο είδος ποτού.
Καπνίζουν μία συγκεκριμένη μάρκα τσιγάρων και έχουν ένα συγκεκριμένο κατοικίδιο.
Όλοι έχουν μεταξύ τους διαφορετικά κατοικίδια, διαφορετικές μάρκες τσιγάρων και διαφορετικά είδη ποτών.

Η ερώτηση είναι: Ποιός έχει το ψάρι;


ΣΤΟΙΧΕΙΑ:

1. Ο Άγγλος μένει στο κόκκινο σπίτι.
2. Ο Σουηδός έχει σκύλο.
3. Ο Δανός πίνει τσάι.
4. Το πράσινο σπίτι είναι αριστερά από το άσπρο σπίτι.
5. Ο ιδιοκτήτης του πράσινου σπιτιού πίνει καφέ.
6. Αυτός που καπνίζει Pall mall εκτρέφει πουλιά.
7. O ιδιοκτήτης του κίτρινου σπιτιού καπνίζει Dunhill.
8. Αυτός που μένει στο μεσαίο σπίτι πίνει γάλα.
9. Ο Νορβηγός μένει στο πρώτο σπίτι.
10. Αυτός που καπνίζει Blends μένει δίπλα σ’ αυτόν που έχει γάτες.
11. Αυτός που έχει το άλογο μένει δίπλα σ’ αυτόν που καπνίζει Dunhill.
12. Ο ιδιοκτήτης που καπνίζει Bluemasters πίνει μπύρα.
13. Ο Γερμανός καπνίζει Prince.
14. Ο Νορβηγός μένει δίπλα στο μπλε σπίτι.
15. Αυτός που καπνίζει Blends έχει ένα γείτονα που πίνει νερό.

Ο Einstein έγραψε αυτό το γρίφο στον 20ό αιώνα.
Υποστήριξε ότι το 98% των ανθρώπων δεν μπορούν να τον λύσουν.

«Δεν θέλω να φυτέψεις ένα δένδρο στην θέση μου.

Μάλλον σε λίγο καιρό θα καεί και αυτό.

Άλλο σπόρο θέλω να καλλιεργήσεις.

Αυτόν που θα γεννήσει μέσα σου μια νέα στάση ζωής

και θα κάνει το ενδιαφέρον σου για το περιβάλλον

μια από τις καθημερινές σου φτροντίδες.

Μόνο έτσι η καταστροφή μου μπορεί να φέρει την ελπίδα.»

Τα πάντα μέσα σε 35”…