Zoar: Το soundtrack των αναμνήσεων.

Εσύ που με ξέρεις, θα ξέρεις πόσο αγαπώ να ανακαλώ αναμνήσεις, να ξυπνάω τις εικόνες, που το μυαλό μου έφτιαξε στο παρελθόν, τις όμορφες συνήθως και ειδικά αυτές που είναι ποτισμένες με τις μουσικές για τις οποίες σου γράφω τόσα χρόνια τώρα. Εσύ που δεν το ξέρεις, έλα μαζί μου να τις ακούσουμε και να […]

Playground Noise – The Divers: Δεν έχω λόγια… Γιατί, απλά, δεν υπάρχουν…

Πάντα αναρωτιόμουν πως γίνεται να ερωτεύομαι ένα τραγούδι. Κεραυνοβόλα. Όχι μόνο να μου αρέσει. Να μου κάνει αυτό το κλικ από τα πρώτα δευτερόλεπτα, πριν ακούσω καν το ρεφρεν. Έτσι μαγικά. Μάλλον ποτέ δεν θα δώσω εξήγηση που να με ικανοποιεί. Αυτό που με ικανοποιεί όμως και δεν θα το αλλάξω ποτέ, μα με τίποτα […]

Black Frame: Για τέτοιες μπάντες ένα post είναι λίγο.

Απόψε θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σου ένα μικρό θησαυρό, μια Ελληνική μπάντα από τα Γιάννενα που συνάντησα τελείως τυχαία πριν 4 μήνες και το τραγούδι τους «Dark or Blue» όπου στάθηκε και η αφορμή για να τους ψάξω παραπάνω. Μόλις είχαν κυκλοφορήσει το 1ο τους album και το έδιναν δωρεάν στο site τους. Αυτό, […]

Τα σκουριασμένα παπούτσια.

Μια εικόνα γυρνάει στο μυαλό του κάθε φορά που τη συναντά. Μια εικόνα που στάζει κόκκινο. Κλείνει τα μάτια του προσπαθόντας να αποφύγει όλα όσα δεν θέλει να βλέπει, αλλά η μυρωδιά τους τον οδηγούν σε αναφιλητά που δεν μπορεί να σταματήσει. Για ώρα. Μέχρι που τα μάτια του ανοίγει για να δει τί ήταν […]

ένα.

Πόσο ψεύτικες μπορούν να γίνουν ακόμα και οι πιο αληθινές σχέσεις της ζωής μας. Να βλέπεις και να νιώθεις την υποκρισία να ξεπροβάλλει μέσα από κάθε αγκαλιά, κάθε φιλί που μέχρι πριν ήταν αυτό που γέμιζε με φως και ομορφιά τις άσχημες στιγμές σου. Φοβάμαι τη μέρα που θα ξημερώσει μήπως μια ακόμα διαπίστωση υποκρισίας […]

Αυτοκαταστροφικές σκέψεις…

…κλεισμένες μέσα σε ένα παλιό ξύλινο κασόνι. Χαραγμένη πάνω του κάθε στιγμή που πόνεσε και πονάει ακόμα κάθε που η ανάμνησή της αναδύεται από μέσα του. Δίπλα τους κι εκείνο το μικρό, ροζ, γυάλινο μπουκαλάκι σχεδόν γεμάτο δάκρυα από όλες τις στιγμές που δεν κατάφερα να σταθώ δυνατή και λύγιζα. Ήταν πολλές. Πώς θα μπορούσε […]

Beloved movies: Karthik Calling Karthik

Μετά από καιρό, επιτέλους, αποφάσισα να δω μια ταινία που για μήνες τώρα είχα στο «my mind’s queue». Παρ’ όλο που η διάρκειά της ξεπερνά τις 2 ώρες, κάτι που εύκολα θα μπορούσε να την κάνει κουραστική, αποδείχθηκε πως δεν ήταν έτσι. Οι εντυπώσεις που μου άφησε ήταν πολύ παραπάνω από αυτό που θα περίμενα […]

Ordo Rosarius Equilibrio: Το soundtrack των φαντασιώσεών σου.

Priests and Whores cum with us, λέει το «I M B E C I L E, My Idiot Lover». Όταν θέλεις να μιλήσεις για αυτό που αγαπάς, γι αυτό που είσαι και σε εκφράζει, ένας τρόπος είναι και η μουσική. Αυτόν διάλεξαν και οι Ordo Rosarius Equilibrio από τη Στοκχόλμη για να γεμίσουν με ερωτισμό […]

Οι θησαυροί μου: Dreadnaught – Flowers

Πριν μερικές μέρες αποφάσισα πως πρέπει να αποκαταστήσω τις σχέσεις μου με τη μουσική που έχω αγαπήσει για τον απλούστατο λόγο ότι κάθε φορά που προσπαθούσα να θυμηθώ έναν τίτλο από τραγούδι -που είναι all time favourite- διαπίστωνα πως δεν τον θυμάμαι. Πολύ συχνά ούτε καν τον καλλιτέχνη. Τα σημάδια της υπερφόρτωσης του εγκεφάλου με […]

Ghost Trains: Εκεί που οι εραστές ξεψυχούν.

Είναι μια μελαγχολία που μου πάει. Και θα την αγαπώ μέχρι την τελευταία μου ανάσα. Αυτή της μουσικής. Ζω μέσα από αυτήν και όταν τρυπώνει στην ψυχή μου μέσα από νέες μελωδίες, είναι η ανανέωση του έρωτά μου μαζί της. Από την ημέρα που δημιούργησα τούτο εδώ το blog έδωσα μια υπόσχεση στον εαυτό μου, […]