Δυστυχώς… Πολύ δυστυχώς… Τέρμα το free radio από τον last.fm, όπως ανακοινώθηκε σήμερα.
Μόνο οι subscribers θα μπορούν να απολαύσουν στο εξής αυτήν την υπηρεσία, εκτός από US, UK και Γερμανία που εξαιρούνται.
Προς το παρόν όλα τα υπόλοιπα μένουν ως έχουν… Ποιός ξέρει, βέβαια, μέχρι πότε…
Today we’re announcing an upcoming change to the way Last.fm Radio
works in some parts of the world. In the United States, United Kingdom
and Germany, nothing will change.
In all other countries, listening to Last.fm Radio will soon require a
subscription of €3.00 per month. There will be a 30 track free trial,
and we hope this will convince people to subscribe and keep listening
to the radio. Everything else on Last.fm (scrobbling, recommendations,
charts, biographies, events, videos etc.) will remain free in all
countries, like it is now.
Since we streamed our first track from Last.fm back in 2002, we have
focused on playing the right songs to the right people, compensating
artists for playing their music, and being the best music site on the
web. We appreciate the support we get from the 30 million people who
use Last.fm every month—double the number of people since this time
last year. We work with over 280,000 labels and artists, many of whom
we pay directly, and have built up the largest catalogue of any web
radio platform: over 7 million tracks are available on Last.fm Radio
stations.
In order to keep providing the best radio service on the web, we need
to ask our listeners from countries other than USA, UK and Germany to
subscribe for €3.00 per month. In return you’ll get unlimited access to
Last.fm Radio, and a promise that we’ll be hard at work improving the
service for years to come.
Translations of this message will appear on non-English versions of Last.fm sites shortly.
Νύχτωσε κι εσύ στου βουνού τις παρυφές δακρύζεις και θυμάσαι
Λυπάσαι
Μόνος περπατάς, μόνος βαδίζεις, μόνος είσαι και μιλάς
Για μια στιγμή μπορείς και τραγουδάς, αλλά φοβάσαι
Λυπάσαι
Εικόνες σκοτεινές αναπωλείς, η θύμησή του φόβου σε κουράζει και κοιμάσαι
Λυπάσαι
Ξυπνάς
Διψασμένος προχωράς και συνεχίζεις
Γνώριμες φωνές ακούς, απόκοσμες οσμές μυρίζεις
Φοβάσαι
Το μυαλό σου θολό, το κορμί σου φθαρμένο
Λίγο νερό
Ακόμα και το αμίλητο νερό
Δεν μιλάς, δεν τραγουδάς
Μόνος βαδίζεις, μόνος περπατάς
Ουρλιάζεις…
Σιωπή…

Ε… Δεν μπορώ…
Όταν βλέπω τέτοια, σκάω από τη ζήλεια μου.
Το παλικάρι από την Ισπανία είναι απίστευτο!
http://aphostol.deviantart.com
Μην εμπιστεύεσαι τα μάτια σου
και μη πιστεύεις σ’ όσα βλέπεις.
Τα μάτια βλέπουν μόνο
ό,τι είναι περιορισμένο γύρω σου.
Κοίτα με το νού και την καρδιά
και ανακάλυψε μέσα σου
και πάλι κάτι που γνωρίζεις απο πάντα
και τότε θα μάθεις να πετάς.
«Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον»
Richard Bach
Είναι κάποιες φορές που πιάνω τον εαυτό μου να νιώθει ερωτευμένη με ένα τραγούδι… Μάλλον ακούγεται περίεργο αυτό…
Νομίζω πως όλοι θα νιώθαμε ένα παρόμοιο συναίσθημα στο άκουσμα τραγουδιών σαν το «Τελευταίος Σταθμός» από τα Διάφανα Κρίνα.
Γίνεσαι πιο πλούσιος όταν στο κουτί με τις μουσικές σου αναμνήσεις βρίσκεται ένα τέτοιο τραγούδι. Τόσο άρτιο από κάθε άποψη.
Πιο ώριμα από ποτέ τα Διάφανα Κρίνα στο τελευταίο τους album, έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους στο τελευταίο τραγούδι του album, «Κι Αγάπη Πάλι Θα Καλεί».
Έναν εαυτό ευαίσθητο, βυθισμένο σε μια θάλασσα μελαγχολίας που περιμένει να σε κλείσει στην αγκαλιά της μέχρι τα δάκρυά σου να γίνουν ενα μαζί της…
Δεν κόβεται στα δυο η ζωή
είναι ήλιος και μαζί βροχή
Κι ούτε για μια αιωνιότητα
δεν θ’ άλλαζα μια μέρα απ’ αυτή.
Δεν κόβεται στα δυο η ζωή
είναι κόλαση, παράδεισος μαζί
Κι αυτά που έζησα είτ’ άσχημα
είτε όμορφα ήσαν εγώ κι εσύ.
Recent Comments